Innerlijk kind

Innerlijk kind

Het is al jaren 'in' om aan je innerlijke kinderen te werken. Maar wat is dat nou eigenlijk en waarom zou je er naar moeten luisteren?


Je innerlijk kind is een mini-jij

En die is nooit echt volwassen geworden. Het is een deel van jezelf uit je kindertijd. Het kind in jou kan bijvoorbeeld helemaal opgaan in de natuur, genieten van een prachtige tekening of wild stoeien met je zoontje.


Maar dit innerlijke deel kan ook staan voor onverwerkte gevoelens en emoties van toen we nog afhankelijk waren van onze opvoeders. Als we als kind niet voldoende ruimte hebben gekregen van onze opvoeders om onze emoties te ontdekken en te uiten, kunnen die als het ware 'bevriezen'. Het was wellicht te onveilig om voor je mening uit te komen, of het tegenovergestelde: alleen als je heel hard schreeuwde, werd je gehoord.

Je ontwikkelt als kind een manier om het beste met de situatie thuis om te gaan. Je past je onbewust aan. Dit heet ook wel een overlevingsmechanisme. Juist door je aan te passen kreeg je aandacht, of andersom, viel je gelukkig niet te veel op.

Deze mechanismes kunnen in je huidige leven nog steeds langskomen.


Een voorbeeld:

Je collega heeft commentaar op jouw project of functioneren en in plaats van door te vragen wat hij bedoelt, schiet je in je schulp en voel je je kleiner worden. Vanbinnen voel je waardeloos. Om dit gevoel op te heffen ga je van alles doen om weer in een goed daglicht te komen. Je werkt nog harder aan het project, maakt overuren en zegt zelfs je sportavondje af om de volgende dag een prachtig aangepast rapport te overhandigen. Je wil graag horen dat je het goed hebt gedaan.

Uitgeput lig je het weekend op de bank met hoofdpijn.


Als je zo’n situatie eens van een afstandje bekijkt, herken je dit gedrag van jezelf misschien wel uit je kindertijd. Is er misschien een onverwerkt klein kindje in je, dat nog steeds bang is voor kritiek? Doet de blik van je collega misschien wel denken aan de blik van je vader of een andere opvoeder?

Als kind was het misschien nodig om je vaders blik te ontwijken en het hem naar zijn zin te maken door vooral lief te zijn en naar hem te luisteren. En als je naar dit voorbeeld hierboven kijkt, is er misschien nog steeds een deel in jou aanwezig dat zich eerst afgewezen voelt en daarna (mechanisme) er alles aan doet om weer lief gevonden te worden.


Als je leert luisteren naar deze emoties kun je op een gegeven moment dingen verwerken en een plekje geven waardoor jouw innerlijke volwassene naar de collega kan toestappen en vraagt wat hij bedoelt. Hoe jullie dit samen kunnen oplossen. Je krijgt meer grip op je eigen reacties, waardoor je groeit.. En je -in dit voorbeeld- jezelf niet wegcijfert voor de ander.


Kort gezegd:

We zijn soms als kind emotioneel en gedragsmatig 'bevroren'  geraakt. Je kunt dat merken wanneer je als volwassene plotseling emotioneel reageert als een vijfjarige in een situatie die lijkt op een traumatische situatie die je ooit als kleuter meemaakte. Op zo'n moment reageer je niet meer vanuit een volwassen bewustzijn, maar neemt het gekwetste kind het over.


Zo kun je ook overtuigingen hebben over jezelf zoals: 'ik mag er niet zijn', 'ik ben niet goed zoals ik ben', 'ik moet het alleen doen', 'ik moet het verdienen', 'ik ben niet om van te houden'.


Als zulke zinnetjes nog steeds in je hoofd rondzingen, kan het zijn dat je ze echt gelooft en er nog steeds naar leeft.


Stel jezelf eens de vraag: wat zou er gebeuren als ik dat niet meer zou geloven?


Voel je vrij met je interne delen

Kom in contact met je kwetsbare kind maar ook met de prachtige vrije kinderen: het magische 

en het speelse kind.

Zodat je weer spontaan kunt zijn, speels en creatief.


Innerlijk kind

doe dat

wat jou

echt

blij

maakt

innerlijk kind